Chiang Mai

Alweer de laatste dag van maart, en mn eerste maand zit er bijna op! Na Sukhothai ben ik woensdag naar Chiang Mai gegaan, een busrit van zo'n 6 uur. In de bus Duncan uit GB ontmoet, en samen een taxi naar het centrum genomen en een kamer gedeeld. Chiang Mai is een heerlijke stad, veel meer laid back dan Bangkok en een geweldige night market. Ik wilde heel graag een trekking doen door de bergen, en aangezien de 'non-tourist' trekking van vrijdag al vol zat liepen we donderdagochtend al door de bergen te ploeteren. Vooral de eerste dag van deze driedaagse trekking was best zwaar; behoorlijke stukken klimmen zonder duidelijke paden, maar supermooi.
De eerste nacht verbleven we in een bergdorpje, met minstens 4 hanen die het nodig vonden om vanaf 3 uur 's nachts iedereen wakker te kraaien. Je kan maar beter op tijd zijn... De tweede dag naar een volgend dorp gelopen en na een korte pauze vanaf daar een uur naar een waterval. Heerlijk gezwommen en afgekoeld, jammer dat de terugweg ook weer een uur ploeteren was :) 's Avonds gezellig met een biertje bij het kampvuur en de volgende ochtend zou het toeristische deel van de non tourist trekking komen. Eerst een uur lopen, dan 2 uur (auwwwww) in een pickuptruck en vervolgens een olifantenrit en rafting. De olifanten waren helaas met bakjes, maar nog steeds ontzettend gaaf. Het raften was vooral loskomen van de stenen, maar met wat zwemmen tussendoor prima te doen.

Zaterdag aan het einde van de middag waren we weer terug in Chiang Mai, en na een welverdiende nachtrust de zondag lekker ontspannen doorgebracht. Wat dingen uitgezocht mbt de reis naar Laos, ticket geboekt van Cambodja naar Indonesie (waaaa ik ga gewoon meer dan een maand door Indonesie reizen!!!), een beetje door de stad gebanjerd en wat Wats bezocht. De wats zijn hier heel verschillend, erg mooi.Duncan kwam 's middags met het briljante idee om een Thaise massage te nemen, en zo lagen we 1.5 uur lang met af en toe toch wel een grimas (thaise massages zijn niet alleen maar genieten...) in een massagestudio. Ondanks, of waarschijnlijk dankzij, de vele ellebogen in mijn rug kwam ik helemaal als herboren weer naar buiten. Heerlijk!
Op zondag is er in Chiang Mai een markt van 16.00 tot 24.00 met handwerk, kleren en kunst, zowel op straat als op de terreinen rondom de tempel dus ook daar moesten we uiteraard naar toe. Erg grappig om te zien hoe Thai van geen enkele weersoort lijken te houden. Als de zon schijnt lopen ze met paraplu, en als het regent...
Tja, het houdt je bezig als het af en aan (mot)regent. Vanochtend lekker uitgeslapen (8.00) en vanmiddag naar 'the great market' van Chiang Mai. Woensdag neem ik de bus naar Xiang Khong aan de grens met Laos, en de dag erop de tweedaagse slowboat richting Luang Prabang. Een maand gehad, maar gelukkig nog vier te gaan!

Wat's going on!

Alweer een week voorbij sinds m'n vorige blog; het lijkt zoveel korter! Goed teken :) Vorige keer stond ik op het punt om naar Ayuthaya te gaan. Dacht ik. Klein detail wat ik die dag ook nog moest regelen was mijn visum voor Vietnam, wat twee werkdagen zou kosten. De eerste van die twee dagen ben ik naar het treinstation gelopen, zo'n 2 uur verderop. Ik vind het heerlijk om zo door de stad te lopen en te zien hoe de stad is. De dag erop naar Wat Arun, erg mooi, de amulettenmarkt en 's middags de lokale watertaxi tussen de huisjes door naar het supermoderne MBK shoppingcentre. En dat is echt bizar groot! Ik was oprecht bang om te verdwalen... Zeker 10 verdiepingen, elk met een oppervlak van meerdere Utrechtse warenhuizen bij elkaar, niet normaal.

Zaterdag dan toch eindelijk met de lokale bus naar het busstation ten noorden van Bangkok en daarvandaan naar Ayuthaya. Een paar uurtjes rondgelopen, mooie wats (wat = tempel), maar dusdanig veel dat de schoonheid ervan me al snel niet meer opviel. De volgende dag een fiets gehuurd en zo'n beetje heel de stad en omstreken onveilig gemaakt om de verder weg liggende Wats te kunnen zien.

Aan het einde van de middag de trein naar Lopburi genomen (met twee uur vertraging) en gisterochtend deze stad verkend. Lopburi is de stad van de apen en de wat's. De apen worden vanwege het toerisme dat ze aantrekken flink verwend, en ze zijn overal door de stad te zien. Bij 1 ruine awren ze echter in grote getalen aanwezig. Wel een hele mooie ruine, dus toch maar naar binnen. Als enige toerist twijfelde ik of ik eromheen zou lopen, want daar op die kopse kant zaten toch wel erg veel apen... En toen was het al te laat; een aap rende op me af, klom op mn rug, en wilde het elastiekje uit mn haar trekken. Ik was hem voor, HA! Tot ik merkte wat z'n daadwerkelijke doel was; ik hoop dat mijn kale plek hem een lekker warm nestje oplevert... (red.: overdrijven is mijn vak, dat mag duidelijk zijn)

's Middags de trein verder up north genomen naar Phitsanulok. Een reis van 5 uur op een houten plank (zut alors, ma derriere!) maar adembenemend mooi uitzicht, zo groen! Vanuit Phitsanulok meteen de bus naar Sukhothai genomen. Wat bekende gezichten tegengekomen en een erg gezellige avond (singha!) gehad. Het opstaan vanochtend ging helaas wat minder makkelijk. Toch om 7.30 eruit gerold en naar het oude gedeelte van de stad gegaan. Hier ligt een groot complex vol wat-ruines. Een fiets gehuurd (type knieen-in-je-oksels-leggen) en een flinke afstand afgelegd. Om bij bepaalde wat's te komen was een flinke klim vereist, maar het uitzicht; WAUW! Bergen, groen, zucht :)

Morgenochtend neem ik de bus naar Chiang Mai, en dan begin ik alweer aan mijn laatste week Thailand! Heb nu het gevoel dat ik goed in het reizen zit; ik ontmoet veel mensen, ben relaxt, open, gewoon heerlijk!

PS de computer weigert nog meer foto's te uploaden, dus de 'wanted' poster van mijn geliefde aap laat nog even op zich wachten...

Back in Bangkok

Dank voor jullie reacties! Haalt thuis een beetje naar Thailand toe :) Inmiddels ben ik weer terug in hectisch Bangkok. Het is grappig om te merken hoe groot het verschil is met de vorige keer dat ik er was. Destijds had ik niet het idee dat er ook maar iets van een cultuurschok mij had geraakt, maar ik merk dat ik nu veel relaxter en opener ben. Met als gevolg dat ik ook steeds meer mensen ontmoet en de meest uiteenlopende verhalen hoor, erg leuk. Vandaag wat simpele dingetjes regelen; foto's branden, vervoer voor morgen richting Ayuthaya regelen en wat overbodige spullen naar Nederland sturen. Die fleecetrui neemt echt veel te veel ruimte in! Mocht t koud worden in de bergen dan trek ik wel 4 shirts en mn sweater over elkaar aan of zo...


Maandag van Koh Lipe terug gegaan naar Hat Yai, waar ik weer een nacht heb doorgebracht. Ontzettend veel scooters! Oversteken is hier een uitdaging op zich, hier geldt het recht van de sterkste. De stad is verder niet echt bijzonder, dus heb eigenlijk vooral gelezen in het hostel. Nog zoiets briljants; de boekenwinkels hier; als je een boek uit hebt verkoop of ruil je het gewoon. Erg leuk om zo in aanraking te komen met boeken die je anders wellicht niet zou lezen.

Heb op Koh Lipe nog een snorkeltour gedaan, heel erg gaaf. Het duurde even voor ik dat snorkelgeval doorhad; normaal gesproken adem ik alleen door mn neus. Na de nodige slokken zeewater enorm genoten van alle mooie vissen en koraal. Deze tour deed ik met Duitse Natalie en haar ouders. Zij studeert een jaar in Bangkok en haar ouders zijn 3 weken op vakantie. Natalie heeft nu drie maanden vrij en wil ook richting t noorden en Laos, dus ik denk dat ik haar nog wel tegenkom.

T mooiste moment op Koh Lipe was toch wel als de zon onderging. Na een halve week ben ik verkast naar een hutje pal aan zee aan sunset beach, net even wat rustiger dan het meer toeristische pattaya beach.

Ik heb veel rondgelopen op t eiland; btje paadjes verkennen. Het was erg dubbel om te zien hoe, terwijl de toeristen op de mooiste locaties zitten, zij leven. Afval in bergen langs de weg, in de brand gestoken als het te hoog werd, stank, stof, armoede. Het eeuwige clichee; de gemiddelde reiziger wil een ongerept eiland, maar wel met voorzieningen, die de ongereptheid weer verpesten. Maar clichees zijn niet voor niet clichees, wat op zichzelf weer een clichee is :)

Ondanks dat ik alleen sliep heb ik me gelukkig nooit echt eenzaam gevoeld; ik had goed gezelschap zodra ik ook maar het kleinste bodempje water in de doorspoelemmer liet staan. Was erg benieuwd maar heb hem toch maar niet gezoend...

Heb trouwens gister besloten dat ik Myanmar aan me voorbij laat gaan, vooral ivm het regenseizoen maar ook omdat het alternatief, in dit geval Indonesie, me net wat meer lijkt verschillen van de landen waar ik nog heen ga. Hoe ik t allemaal precies ga doen weet ik nog niet, ook niet of Maleisie uberhaupt nog aan bod komt. Ik merk dat ik t wel lekker vind om rustig aan te doen en niet alleen maar van hotspot naar hotspot te hoppen (sprak zei na een enorme reistijd van twee weken..) Tenslotte nog mn nieuwe telefoonnummer; het thaise landnummer moet er wel nog voor: 0806160453. Voor de enthousiastelingen die willen bellen (en eigenlijk voor iedereen die wel eens naar t buitenland belt); google eens op teledump of telestunt, of goedkoop naar x (land) bellen. Met bepaalde 0900 nummers bel je al voor een paar cent per minuut. O enneh..mocht je bellen; tis hier (tijdens de zomertijd) 5 uur later!! Merci bien :)

Koh Lipeh!!!

Ohhh I can't take it. I just can't take it anymore.... Palmbomen, witte stranden met superfijn zand, azuurblauwe zee, zon, and did I mention the palmtrees? *Zucht*

Maandag met een korte vlucht naar Hat Yai gevlogen en een nachtje in een niet zo heel luxe kamer, maar iig lekker ruim, geslapen. Volgende ochtend met de bus naar de pier van Pakbara en met de boot naar national marine park Koh Tarutao. Een boottocht van 1 uur en 3 kwartier. Dat bleek thai voor 3 uur. De zon scheen niet maar het was lekker warm. Miss o zo eigenwijs herself had bedacht dat zonnebrand niet nodig is, en zo zit ik hier met een nog steeds gloeiend gezicht (inmiddels 2 dagen verder..) achter de laptop. Domdomdomdom... o well. Had op t vliegveld aftersun gekocht, om er bij het smeren achter te komen dat hier glitters in zaten. Grmbl. Wie zei dat backpacken niet glitter en glamour is?

Op de longtailboat naar het eiland Lipeh fransman Samir ontmoet en een hut met hem gedeeld. Hij ging de dag erop naar Jakarta, dus ik vroeg de eigenares om een single room. Die had ze wel; dezelfde hut voor 100 Baht minder. Juist...raar volkje hier :) Aan de noordwestzijde van het strand zijn prachtige zonsondergangen te zien. Over een paar dagen neem ik daar een hutje op t strand met uitzicht over zee. Eerst nog maar een nachtje genieten aan de zuidzijde, waar t meeste te doen is.

Verder weinig bijzonders; tis hier vooral genieten en relaxen, veeel lezen en nog meer genieten. Een dezer dagen wil ik nog een snorkeltour langs de andere eilanden van het park doen, en de 17e ga ik weer terug naar Hat Yai om de 18e naar Bangkok te vliegen.

Ben vast nog tienduizend dingen vergeten te vertellen, maar zo even uit het hoofd is dit wel the main thing denk ik. Hoop dat het weer in NL niet zo is als ik laatst zag dat het in GB is! Alhoewel....IBU aan zee, klinkt ook niet gek :)

Ciao!

I love Bangkok. And flipflops...

Twee dagen gehad en een hoop beleefd! Na een toch wel beetje miserabel eerste avondje een hele fijne tweede dag gehad. Na de kaart in mn hoofd te hebben geprent richting het Grand Palace and Wat Prah Kraew gelopen. De Wat (tempel/tempelcomplex) ligt binnen het terrein van het Grand Palace. Onderweg kwam ik enorm veel foto's van een royal lady tegen en veel linten met zwart en wit. Ook binnen de muren van het Grand Palace was dit niet anders. Het bleek dat begin januari de zus van de koning is overleden en men hier 100 dagen voor rouwt. De koning is hier zo'n btje heilig; hij wordt gezien als een van de wachters van Buddha. Een gids leidde me rond over het terrein; erg indrukwekkend, veel kleuren en pracht en praal.

Het paleis zelf was op zn minst bijzonder te noemen; franse stijl met thais dak... Na de rondleiding weer terug naar Soi Rambuttri gelopen (waar t hostel aan ligt, een soort rustige Khao San ;)) en duitse Dagmar ontmoet. Gezellig wat gedronken, en savonds met haar en een vriend van haar afgesproken. Hij (duitse Reine ;)) reist al jaren door Azie, dus heb een hoop tips gekregen!

Na een heerlijk nachtje slapen (tis hier trouwens relatief koel; soms zelfs onder de 30 graden!) nog even geprobeerd een kamer met fan ipv airco te krijgen (scheelt 300 Baht) maar het was ontzettend druk. Op de slippertjes (I loooove flipflops :D) weer richting het Grand Palace gelopen, maar nu een stukje verder naar Wat Pho. The reclining Buddha is de grootste publiekstrekker heer; iets van 46 meter lang geloof ik, en erg...ja nouja eigenlijk vooral erg groot.

Vond de rest van de tempelcomplexen misschien stiekem wel mooier. En vooral rustiger! Ik vond het al bijzonder rustig toen ik binnenkwam, tot ik erachter kwam dat ik een andere ingang had genomen. Echt bizar hoeveel mensen dat complex alleen ingaan om 1 ding, the reclining buddha, te zien! Aan de rugzijde daarvan stonden trouwens allemaal monniken kommen, wel 50 ofzo! Gaf wel een gezellig geluid al die mensen die in elk bakje een muntje gooiden.

Na Wat Po ging de wandeltocht verder richting Chinatown; markt!!! Verbazend veel van dezelfde stalletjes, je zou toch denken dat met vooral lokale bezoekers je niet allemaal een zelfde soort winkel met exact dezelfde producten gaat beginnen, maar wie ben ik... (of zoals wijze Pierre zou zeggen; "ik zijde gek") Het was echt stampesvol, maar ook erg leuk om te zien. De grootste prullaria en bloemen! Bloemblaadjes, bloemenkransen, bloemstukken (liefst geel) om bij Buddha te plaatsen en te hopen dat het geluk brengt. Na de markt naar de rivier ten westen van het centrum gelopen en de Express boat terug naar het hostel genomen; 15 Baht (30 cent), das ridicuul! Maar ik klaag niet :) So much for now, dalijk maar weer heerlijk bij een stalletje wat avondeten halen en lekker lezen. Ik hou van lezen!! En van flipflops ;)

Geland in Bangkok

Hallo allemaal! Ik ben in Bangkok. Ik ben in Bangkok. En dat nog 100 keer en dan geloof ik het misschien zelf ook. Allereerst bedankt voor alle lieve mailtjes, berichtjes en smsjes! Na een hapje en drankje op schiphol afscheid genomen van het uitzwaaicommitee, en nog steeds drong het niet echt tot me door. Toen vanochtend (hier vanmiddag) het vliegtuig bijna geland was werd het ineens echt. Na een lange wachtrij voor de douane snel de bus en mn hostel gevonden. Wat betreft de stad kan ik alle clichees bevestigen; druk, vies, warm, maar ook erg gezellig en lekker eten! Het meest verbaast me eigenlijk nog wel dat het 'maar' gewoon een grote stad is, maar dan met Thai. Morgen eerst maar een simkaart regelen en het grand palace bezoeken. Groetjes uit Bangkok! Ik ben in Bangkok....