I love Bangkok. And flipflops...

Twee dagen gehad en een hoop beleefd! Na een toch wel beetje miserabel eerste avondje een hele fijne tweede dag gehad. Na de kaart in mn hoofd te hebben geprent richting het Grand Palace and Wat Prah Kraew gelopen. De Wat (tempel/tempelcomplex) ligt binnen het terrein van het Grand Palace. Onderweg kwam ik enorm veel foto's van een royal lady tegen en veel linten met zwart en wit. Ook binnen de muren van het Grand Palace was dit niet anders. Het bleek dat begin januari de zus van de koning is overleden en men hier 100 dagen voor rouwt. De koning is hier zo'n btje heilig; hij wordt gezien als een van de wachters van Buddha. Een gids leidde me rond over het terrein; erg indrukwekkend, veel kleuren en pracht en praal.

Het paleis zelf was op zn minst bijzonder te noemen; franse stijl met thais dak... Na de rondleiding weer terug naar Soi Rambuttri gelopen (waar t hostel aan ligt, een soort rustige Khao San ;)) en duitse Dagmar ontmoet. Gezellig wat gedronken, en savonds met haar en een vriend van haar afgesproken. Hij (duitse Reine ;)) reist al jaren door Azie, dus heb een hoop tips gekregen!

Na een heerlijk nachtje slapen (tis hier trouwens relatief koel; soms zelfs onder de 30 graden!) nog even geprobeerd een kamer met fan ipv airco te krijgen (scheelt 300 Baht) maar het was ontzettend druk. Op de slippertjes (I loooove flipflops :D) weer richting het Grand Palace gelopen, maar nu een stukje verder naar Wat Pho. The reclining Buddha is de grootste publiekstrekker heer; iets van 46 meter lang geloof ik, en erg...ja nouja eigenlijk vooral erg groot.

Vond de rest van de tempelcomplexen misschien stiekem wel mooier. En vooral rustiger! Ik vond het al bijzonder rustig toen ik binnenkwam, tot ik erachter kwam dat ik een andere ingang had genomen. Echt bizar hoeveel mensen dat complex alleen ingaan om 1 ding, the reclining buddha, te zien! Aan de rugzijde daarvan stonden trouwens allemaal monniken kommen, wel 50 ofzo! Gaf wel een gezellig geluid al die mensen die in elk bakje een muntje gooiden.

Na Wat Po ging de wandeltocht verder richting Chinatown; markt!!! Verbazend veel van dezelfde stalletjes, je zou toch denken dat met vooral lokale bezoekers je niet allemaal een zelfde soort winkel met exact dezelfde producten gaat beginnen, maar wie ben ik... (of zoals wijze Pierre zou zeggen; "ik zijde gek") Het was echt stampesvol, maar ook erg leuk om te zien. De grootste prullaria en bloemen! Bloemblaadjes, bloemenkransen, bloemstukken (liefst geel) om bij Buddha te plaatsen en te hopen dat het geluk brengt. Na de markt naar de rivier ten westen van het centrum gelopen en de Express boat terug naar het hostel genomen; 15 Baht (30 cent), das ridicuul! Maar ik klaag niet :) So much for now, dalijk maar weer heerlijk bij een stalletje wat avondeten halen en lekker lezen. Ik hou van lezen!! En van flipflops ;)