Happy New Year!

Ik weet het niet, maar volgens mij rust er een soort jinx op mn blog. Binnen een paar uur nadat ik een nieuw verhaal publiceer veranderen de reisplannen weer. Zo schreef ik vorige keer dat ik Luang Prabang zou overslaan. Drie keer raden....

Na 5 uur te hebben gewacht op de bus vond ik het om middernacht wel mooi geweest en besloot een bungalow te huren en te gaan slapen. De volgende ochtend de sangthaew (soort pickup met dak en twee banken) naar Luang Prabang genomen. Dit keer geen plastic zakjes. Had ik nooit moeten hopen; de oude vrouw naast Julie -ik zag t gelukkig niet- gaf over in haar handen en gooide het buiten boord. Nice.

Luang Prabang doet dorps aan; er is nergens hoogbouw en alles is op loopafstand. De franse invloeden zijn hier duidelijk te merken, onder andere aan de baguettes (yes!). Door de smog (weer die neervallende as) is de zon 's ochtends en 's avonds rood. De bezienswaardigheden hier bestaan vooral uit tempels, maar het is ook heerlijk om door de straten of langs de Mekong te slenteren, uiteraard niet zonder fruitshake!

De volgende ochtend vroeg eruit om naar de fresh produce market te gaan, en dat op een nuchtere maag. De heuvel met een aantal tempels en buddhabeelden midden in het centrum beklommen en weer terug nog een aantal tempels bezocht.

De mooiste, misschien wel de mooiste tot nu toe, was wel Wat Xiang Thong. Same same but different :) Patronen op de muren geverfd, decoraties van glasmozaiek en een gigantische gouden 'uitvaartboot'. De stad doet niet zo toeristisch aan als andere steden.

Bij de tempels maken de monniken vaak een praatje om hun engels te oefenen. Elke man wordt geacht eens in zijn leven een periode als monnik door te brengen. Ze leven sober zonder bezittingen(alhoewel ik al menig monnik met mp3 speler en mobiel heb gezien) en krijgen onderwijs in o.a. het buddhisme en engels. Deze mannen lijken een aantal van de weinigen die hier hard werken.

Gistermiddag afscheid genomen van Julie, vind het ergens wel weer even lekker om 'alleen' te zijn. Een goedkopere kamer (samen reizen heeft ook zeker z'n voordelen) vlakbij de Mekong gevonden en verkast. Zondag begint het waterfestival, waarbij gedurende een aantal dagen nieuwjaar wordt gevierd. Deze dagen worden nogal soepel gehanteerd, want overal op straat komen na school de kinderen naar buiten om iedereen nat te gooien. Gister lukte het me om nog redelijk droog te blijven; als je maar flink naar je tas wijst en 'camera' roept kom je er goed vanaf. Vandaag kreeg ik echter een flinke emmer over me heen (alleen mn benen, erg vriendelijk :)) en besloot een plastic tas voor om mn spullen te halen en maar eens mee te gaan doen. Ontzettend leuk om met de locals watergevechten te houden, ze verwachten niet dat je het terugdoet :D Samen met een aantal australiers en een hoop Lao kinderen alles en iedereen die langskwam en elkaar doordrenkt. Brommers, fietsers, voetgangers, tuktuks, sangthaews (fijn met die stoffen bekleding in de cabine), allemaal moesten ze t ontgelden. Heb ontzettend gelachen, ga thuis maar eens een committee oprichten om dit ook in NL te doen, maar dan in de zomer.

Reizen is niet alleen maar genieten; morgenochtend gaat de wekker om 4.45 om te zien hoe de bevolking alms geven (aalmoezen, is t niet?) aan de monniken. Aaaaaaals het goed is (durf t haast niet te schrijven) ga ik om half 9 met de bus naar Phonsavan, nieuwjaar vieren en naar een archeologische opgraafplaats; daarna ofwel naar Vientiane en vanaf daar naar het zuiden, of toch naar Sam Neua en Vieng Xai in het oosten (enorm om maar t lijkt me zo mooi...). Of gewoon meteen naar het zuiden. Keuzes... Wel een van de relaxte dingen van het reizen; op het laatste moment kan ik mn plannen wijzigen en beslissen toch ergens anders heen te gaan. Voor nu rest mij -inmiddels weer droog- niets meer dan jullie allemaal een gelukkig nieuwjaar te wensen; Sok Dee!