Last days in Laos

Damn damn damn! Nog maar een dag of 5 te gaan in Laos, en dan is de tweede maand alweer zo'n beetje voorbij! Ben de afgelopen tijd echt van Laos gaan houden; wat een ongelooflijk mooi land! Grappig, want van tevoren wist ik alleen maar dat Laos vooral 'groen' zou zijn, en verder eigenlijk niet zoveel. Een aangename verrassing. Enne trouwens...anybody in for a snack?

Na mn vorige bericht ben ik vertrokken naar Savannakhet; een stadje waar nog veel oude frans-koloniale gebouwen staan, erg mooi voor een rustig dagje. Via Pakse naar si phan don -4000 islands- gegaan.

Heerlijk in een hangmat voor m'n bungalow tussen de palmbomen op het eiland Don Khon tussen de overige eilandjes (die ontstaan doordat de Mekong daalt tijdens het droge seizoen) gerelaxed. Ik wilde naar de grote waterval waar de Mekong Laos uitstroomt en de zeldzame Irawaddy dolfijnen (google them!) spotten. En zo zat ik opeens met 5 andere nederlanders in een bootje. Nou dat is vreemd! Kon geen fatsoenlijk nederlands meer praten; hing een beetje tussen letterlijk vertaalde engelse woorden en zinsvolgordes in. Na even wachten vanaf een aantal rotsen midden op de rivier de dolfijnen op een afstandje gezien, erg mooi en meteen een mooie gelegenheid voor mijn maandelijkse verbrandactie. Ook de waterval was erg indrukwekkend; de snelheid waarmee dat water voorbij komt zetten is echt enorm! De volgende dag lekker te voet het eiland verkend; het leven is ook hier redelijk primitief, geen of beperkte electriciteit en erg laid back. Het landschap bestaat voornamelijk uit bossen en rice paddies. En waaater. De laatste avond door de eigenaar van het guesthouse, mr. Pan himself, uitgenodigd voor het eten. Het eten, en eigenlijk alles, is hier zo sociaal; balletjes stickyrice gecombineerd met allerlei gerechtjes op tafel (tapas voor gevorderden) en dan de drank etiquette! De 'schenker' van in dit geval beerlao schenkt een scheut in en drinkt deze op. Goed opletten dat iedereen aan tafel je eerste slok ziet, anders moet je nog een keer (en dat is erg?). Nadat je klaar bent schudt je het glas leeg (not sure waarom het niet uitmaakt dat je allemaal uit hetzelfde glas lebbert, maar wel als je andermans bierrestjes drinkt), en gaat het glas naar degene naast de schenker, afhankelijk van in welke hand deze het glas hield. Als het naar links gaat drink je uit je linkerhand, en andersom.

Na vier dagen relaxen op Don Khon vertrokken richting Champasak, waar ik vanochtend Wat Phu Champasak heb bezocht. Dit Khmer tempel complex met elementen vanaf de 6e eeuw bestaat uit drie verschillende niveaus tegen een berg, ontzettend mooi gelegen tussen bomen vol in bloesem en met indrukwekkende vieuws vanaf het bovenste niveau. De zandstenen tempel op het hoogste niveau was erg rijk versierd met de meest gedetailleerde versieringen in diep relief. De hele sfeer rondom het complex, waarschijnlijk mede door de ligging, had iets onwerkelijks, erg bijzonder.

Wat betreft de mensen...weer een heleboel verschillende types ontmoet, de meest bijzondere toch wel in Champasak. Twee frans canadese jongens die hun reis op een zo klein mogelijk budget deden. Ze vertelden dat ze bijvoorbeeld soms bewust maaltijden overslaan en voornamelijk bananen en rijst eten. Allemaal best grappig, maar er werd over niets anders dan money, cheap, free enz. gepraat. Werd een beetje irritant. Deed me wel realiseren dat ik toch wel erg blij ben met mijn manier van reizen; budget, maar niet te :) Vanochtend met twee amerikaanse meiden Wat Phu bezocht. Erg aardig, maar een beeeetje vreemd. Toen een van hen op de foto wilde met de tempel deed ze een of andere yoga pose, en toen vond ze het wel leuk om met mij op de foto te gaan, als herinnering. Leuk. Toen vroeg ze me tegenover haar in spiegelbeeld te staan; rechterhand tegen haar linkerhand in de lucht en met mijn andere hand mijn linkerbeen omhoog trekkend. Okeeej...dus waar komt die verborgen camera dalijk vandaan? Verder erg gezellig. Overall vooral erg veel plezier met mensen, los van hun rare fratsen. Overigens wel opvallend dat vooral de andere mensen vreemd zijn. Hm.... ;)