Sick of Cambodia

Nouja... in ieder geval van iets wat ik gegeten heb :(

De boottocht van Chau Doc naar Phnom Penh was erg mooi. En erg langzaam. En erg warm. Paar mooie kiekjes gemaakt, en na een vlotte grensovergang en veel gezwaai vanaf de oever op een bus gezet voor nog eens 1.5 uur. Ik kan Cambodia niet anders omschrijven dan een enorme opluchting na Vietnam. Afgelopen maand heb ik een heleboel mooie dingen gezien, maar het land zelf is zo chaotisch, werd er een btje onrustig van. Cambodia daarentegen...m'n glimlach ging van oor tot oor tijdens die busrit; het lijkt een beetje op Laos, enerzijds armer en anderzijds juist weer betere huizen en grotere steden.

In Phnom Penh samen met Frans Canadese Louise een kamer gezocht; 6 dollar voor z'n drieen! Meteen de volgende dag met de bus naar Siem Reap omdat beide dames 5 juni terugvlogen en de 4e naar Phnom Penh wilden om nog iets van de stad te kunnen zien. Louise zat in de bus naast een local guy die ons waarschuwde voor het busstation bij aankomst, en ons een rit aanbood in een tuktuk. Was eerst nogal achterdochtig; de commissies vliegen de tuktukdrivers om de oren als ze je naar een bepaald guesthouse of hotel brengen. Toch maar meegegaan, en wat een goede beslissing! Het busstation wemelde van tuktukdrivers, allemaal dringend bij de deur, 'excuse me, lady!' Brrr...nog erger dan Vietnam, en dat zegt wat. Het mooiste was toen ik vertelde dat we met de man in het gele shirt mee gingen; een van de concurrenten wist mij het volgende te vertellen: ' he a shit man! And if you go with him you a shit man too!' Wat? Hahaha briljant :)

Ingecheckt in een hotel, dit keer 7 dollar, ouch ;) De tuktukdriver die ons naar het hotel had gebracht was een erg aardige jongen, Chai, en hij bood aan ons door Angkor Wat (HET khmer tempelcomplex) te rijden. Na wat routes te hebben besproken en wat haggelen was de deal gesloten.

De eerste dag rustig aan; het kleine circuit, waaronder Angkor Wat zelf, de main tempel, en Bayon, een tempel met heel veel gezichten van de koning erin verwerkt, en uiteraardMaar heel rustig aan was het ook weer niet...na zo'n 10 uur ging de zon onder en hadden we zelfs 1 tempel nog niet gezien! De tempels hebben allemaal een heel typisch karakter, de zogenaamde 'khmer style' en de reliefs die ontzettend goed bewaard zijn gebleven zijn er in overvloed. Vooral de verhalen erachter zijn erg leuk; van gevechten tussen goden tot oorlogen tussen volkeren, en van feestelijke optochten tot circussen.

Na een korte nacht van zo'n 4.5 uur vroeg eruit om de zon op te zien komen over Angkor Wat. Best mooi, maar met al die prachtige (vast gephotoshopte) plaatjes in m'n achterhoofd niet heel spectaculair. In ieder geval een lekker temperatuurtje 's ochtends :) De gemiste tempel van de dag ervoor, de 'tombraider' tempel (die uit de film ja) bekeken; volledig overgroeid met bomen, die de tempel enerzijds opbreken en anderzijds bij elkaar houden. Erg indrukwekkend.

En ook zo supervriendelijk om bordjes te plaatsen :)

Vervolgens gingen we door naar de tempels van het grote circuit, ook weer ontzettend mooi. Er hangt zo'n relaxte sfeer rond die tempels, vooral bij diegenen waar geen tourbus zojuist is gestopt, dat we vaak een uur of twee rondbrachten in een tempel, btje ronddwalen of lekker hangen.

Let op de gehurkte kindjes onder de poort...die bomen waren echt GROOT!

Ik had al een paar uur last van wat scherpe krampen, maar gelukkig zonder gevolgen (handig als je tempels in the middle of nowhere aan t bezoeken bent). Zo tegen een uur of 13 begon ik steeds vermoeider te raken, meer krampen, nu met gevolgen, en na de laatste tempel zat ik er helemaal doorheen. Maar goed...niet zo gek na zo'n korte nacht en alweer 10 uur tempelen.

Terug in het hotel werd steeds duidelijker dat t niet alleen moeheid was. Buikloop, krampen, hoofdpijn, na een paar uur 39.9 graden koorts en rillend van de kou onder de deken. Ietwat (yes that's an understatement) overstuur omdat het toch wel verdacht veel op de symptomen van malaria lijkt. Er zou inderdaad lariamresistente malaria bestaan, maar volgens reisgenoot-cum-nurse Louis heeft het een paar dagen incubatietijd, en malaria in vietnam oplopen is onwaarschijnlijk. Volgende ochtend nog steeds brak en koorts, dus toch maar even naar de kliniek. De beste man porde wat in mijn buik (goed voor twee keer naar het toilet), nam mn temperatuur op en gaf me een recept voor 3x per dag 6 diarreeremmers. Stom van mezelf dak niet naar malaria heb gevraagd, maar was een btje van de aardkloot af. Aan het einde van de dag van Louise wat antiobiotica gekregen. En las ik nog even in de lonely planet; bij diarree met koorts en of bloed GEEN diarreeremmers nemen tenzij het niet anders kan. Wat een lulhannes...

Hoe dan ook :) Inmiddes dag 4 van niet zo heel fit, maar t gaat met enorme stappen vooruit. Kijk het vandaag nog even aan en dan hoop ik morgenochtend en anders de dag erop de boot over Tonle Sap lake naar Battambang te kunnen nemen.