Wauw!

Veel mensen denken dat je van reizen uitgerust thuis komt. Fout. Van vakantie kom je uitgerust terug. Het is niet voor niets dat reizen een werkwoord is...

In Bangkok toch maar wat extra uurtjes slaap meegepakt en 's nachts een taxi naar het vliegtuig genomen. Een half leeg vliegtuig (en strekken maar die benen) en na een paar uur sta je dan opeens in Indonesie. Wauw! Ik weet niet goed wat ik van het land verwachtte, maar dit in ieder geval niet. Jakarta staat er niet bepaald om bekend een mooie stad te zijn; het is vooral vol en druk en veel uitlaatgassen. In eerste instantie wilde ik meteen door naar Yogyakarta, maar de trein overdag werd me door meerdere mensen aangeraden, en een dutje was ook niet heel onaangenaam na zo'n korte nacht. Even de wijk verkend, m'n eerste echte nasi goreng gegeten (lekkerrr!) en aangesproken door een local vrouwtje dat nederlands sprak, erg lief. De mensen...laten we zeggen dat het hier erg man-georienteerd is. Niet heel verwonderlijk met zo'n 80% a 90% (voornamelijk gematigde) moslim inwoners (is dit discriminatie?) maar erg vermoeiend. Hello! Hello! How are you! I love you! enz. Jes aai laf joe toe hoor...zucht.

De treinrit naar Yogya was lang maar mooi, een goede manier om het landschap van Java te zien. De man naast me vertelde een hoop over Indonesie, maar was wellicht niet heel representatief voor de indonesier, met een appartement in Jakarta, een huis in Yogya, twee bedienden en vijf auto's. In Yogya ingecheckt in een hotel en de volgende ochtend een kamer in een losmen (guesthouse) geregeld, met hele mooie schilderingen door de tatoo artist en ontzettend vriendelijke mensen. Gelijk een tour naar borobodur (1 van de x aantal wereldwonderen) en een tour via de vulkaan Gunung Bromo naar Bali geboekt.

In een Batik atelier (een traditionele methode om stof te beschilderen) NL Marloes ontmoet en samen een hapje gegeten en wat sights bekeken. Zij kwam uit de richting die ik op wilde, dus een goede bron van informatie! De sights in Yogya vielen wat tegen, maar aangezien het hotel van Marloes een zwembad had was dat niet zo heel erg. Volgende ochtend om 5 uur opgepitk door een busje, UK Dave ontmoet, en naar de tempel borobodur. Wauw wauw wauw wauw! Dat was het eerste moment dat ik wist waarvoor ik naar Indonesie was gekomen. Wauw! Het licht, de tempel en vooral de omgeving...echt geweldig! Sta er nu -ongeveer een week later- haast weer van te stuiteren terwijl ik dit schrijf. Ook erg humor hier hoeveel mensen je aanspreken en vragen of ze op de foto mogen. Na een paar honderd jaar kolonisatie zou je toch denken dat blanken niet zo heel bijzonder meer zijn... Via het tempelcomplex Prambanan (ook mooi, maar na borobodur...) weer terug naar Yogya en het zwembad van Marloes.

De avond ervoor hadden we in een restaurant een stel ontmoet dat een kookcursus had gedaan, en dat zag er zo lekker uit dat we dat ook wilden doen. Helaas waren er al twee deelnemers dus de gerechten waren al gekozen, maar desondanks was het erg leuk en vooral lekker. En nee ik ben niet te reserveren :)

En toen...de meest beroerde reis van m'n reis. Van Yogya vertrok om 9.00 de bus naar Gunung Bromo, een rit van 10 uur. Ik zat lekker ruim voorin, maar zonder gordel en met een rijstijl.... Men rijdt hier links, en zou dus rechts in moeten halen, maar het maakt eigenlijk niet uit; over de andere weghelft, door de berm, chicken spelen met vrachtwagens (wie t eerst uitwijkt), tussen auto's in wurmen waar toch echt maar twee rijbanen waren...ik had m'n portie adrenaline wel weer gehad. Het laatste uur was een stijle rit naar boven, waar de temperatuur goed daalde; 2 graden! Klappertandend Marloes weer gezien en op tijd naar bed, want....

Om 3.30 mocht ik er weer uitrollen om met de jeep naar Panjakan te gaan, een viewpoint met zonsopkomst. Wauwwww! Dat was echt zo briljant mooi...zo hoog in de bergen, wolken die als water tussen de bergen door sijpelden, een stomende vulkaan aan de ene kant en kraters aan de andere kant, en de kleur van dat licht! Did I say Wauw yet? De rit omhoog met de jeep was iets minder wauw; een belgisch echtpaar met dochter van 5, die overgaf. En later nog een keer nadat papa haar mais had gevoerd. Doet me niets meer ;) Nadat de zon opgekomen was en we nog een paar keer goed hadden gekeken door naar Gunung Bromo zelf. Heel veel stof en dampen in de lucht, kan niet goed zijn voor die locals. Een flinke wandel en klim, ditmaal met Dave (je komt elkaar nog ns tegen..) omhoog naar de krater, erg mooi, maar een beetje als prambanan na borobodur.

Snel een ontbijtje naar binnen gewerkt en vervolgens twee bussen, een ferry en nog eens twee bussen (die laatste was vrijwillig) om om 00.30 ons bed in te duiken in Padangbai. Dave vond de Gili islands van Lombok ook wel aantrekkelijk klinken en was dus meegegaan. Na 21 uur wakker zijn een heerlijke nachtrust gehad, die om 8 uur weer verbroken werd om een ferry, een busje en een boot naar Gili Meno te halen. Nog net voor de zon onderging kwamen we aan. Rust!!!

Not. De Gili's staan bekend als een betrouwbare plek om de Padi open water dive course te doen. Waar dat me in Thailand helemaal niets leek is er ergens in die paar maanden iets veranderd. Geen idee wat, maar ik kreeg nog net iemand van het duikcentrum te pakken en kon de cursus in drie in plaats van vier dagen doen (ivm mn vertrek naar Komodo een paar dagen later). Me een dik boek en genoeg huiswerk om me de hele avond bezig te houden naar de bungalow. Alleen double rooms. Zucht...I just want to sleep... De volgende dag zat ik al vroeg aan het ontbijt; Andy van de bungalows vroeg of ik niet een eigen bungalow wilde in plaats van met die luie Dave (hij lag immers om 7.00 nog op bed). Ik gaf aan dat twee bedden goed genoeg was. Wist ik dat wel zeker? Had ik een vriend? Ja maar ik wilde toch niet bij hem op de kamer? Tis prima zo, ik deel graag een kamer. Achteraf hoorde ik van Dave dat mr. Andy het bij hem ook nog eens had geprobeerd. Rare vogel. Wel ontzettend aardige mensen overal en veel contact met de locals. En vis, heel erg lekkere verse vis!

De komende drie dagen bestonden vooral uit transport van Gili Meno naar Gili Air (met al mn gear..grmbl), oefenen in het zwembad, theorie, lompe video's en duiken in zee. Wauw! Schildpadden, pufferfish (van die opblaasdingen :)), clownfish (I found Nemo...), schorpioenvis, kwallen (auw...), en nog heel veel meer mooie visjes waarvan ik de naam niet weet. Vanaf nu is het nog steeds Plien voor vrienden, maar miss open water diver voor de rest :P Morgen begint de vijfdaagse tour naar o.a. Komodo, Flores en Rinca, waarna ik nog zo'n 5 dagen over heb voor ik naar Maleisisch Borneo vlieg. Not sure yet...maar het zou me niets verbazen als ik op Gili Air eindig en de volgende blog aangesproken dien te worden met miss advanced open water diver...