Beestenbende

Het duurde even, maar vanaf Maleisisch Borneo weer een nieuw bericht. Na m'n vorige blog vertrok ik voor 5 dagen met de Peramaboot van Lombok via verschillende eilandjes en Komodo naar Flores en via Rinca weer terug. Een flinke groep van zo'n 30 man, erg gezellige mensen. De meeste mensen sliepen op het dek, en een aantal mensen in cabines (guess which :) ). Ik lag met twee nederlandse meisjes in een cabine. Heel relaxed, maar de indeling was wat minder; 1 bed boven, en een anderhalf matrasje eronder gestopt. Met de warmte, wat dampen en de duisternis was dat hoekje onder het enkele bed niet mijn favoriete slaapplaats. We besloten een roulatiesysteem te doen over de 4 nachten, en ik begon in het hoekje. Rond een uur of elf ging iedereen naar bed en liep ik met een dikke trui en mn lakenzak naar boven. Heel erg mooi onder de sterrenhemel, maar hoe later het werd hoe meer wind, golven en kou. Het lukte me niet om het toch al te dunne dekentje om me heen te houden, waarna ik opgepropt in het strandmatje waarop ik lag probeerde te liggen. Geen succes, dus slaapdronken bijna overboord gevallen (we moeten t verhaal wel een beetje spannend houden) en het laatste plekje in de keuken ingenomen. Nog best goed geslapen eigenlijk. De andere nachten toch maar in de cabine doorgebracht. De tocht bestond vooral uit varen, op picture perfect stranden liggen, daarvandaan snorkelen in minstens zo picture perfect water, gezellig kletsen en zonnen op het dek. Heel naar. Op de weg naar Flores stopten we in Komodo, waar -uiteraard- de Komodo dragons zitten. Een aantal reizigers hadden me al verteld dat er maar 1 luie dragon bij het restaurant was, maar zowaar hebben we er twee gespot. In de havenstad van Flores, Labuan Bajo, ging een deel van de passagiers van boord en kwam een nieuwe lading erbij. De overnachting was in de haven, wat erg aangenaam was na twee redelijk wilde nachten, al had de bemanning erg goede zeeziektepilletjes waarvan iedereen meteen knock out ging.De volgende ochtend ging de bootreis verder naar Rinca, waar wel veel dragons zaten, en niet alleen maar bij het restaurtant. De dragons zien er ietwat log uit, maar kunnen rennen, op hun achterpoten staan en, niet onbelangrijk, mensen opeten. Een wandeling van een paar uur gemaakt en weer terug naar de boot. Wederom wat stranden aangedaan en gesnorkeld, naar een waterval met tarzangeslinger gegaan (nee dank u, ik hou mn bikini liever aan...) en na vijf dagen boten kwamen we na middernacht aan in start- en eindplaats Sengigi.

De volgende ochtend brak en wel met vijf anderen van de boot naar Gili Air vertrokken. Met Duitse Ivalu een bungalow gedeeld. De jongens die de bungalows runden waren erg gezellig, soms iets te gezellig doch terugfluitbaar, en het was heerlijk om weer terug te zijn in het relaxte sfeertje. Meteen opgegeven voor de advanced duikcursus en de volgende dag begonnen. Een deep dive (32 meter), een navigation dive (jawel, vrouwen kunnen het ook), fish identification, multilevel dive (je maximale duiktijd beter berekenen) en een nightdive. Alhoewel. Het tij was bizar extremer dan toen ik op Gili Meno was, het water trok zeker 5 meter weg, en dit zorgde voor sterke stromingen. Overdag is dat best leuk, even zorgen dat je niet zinkt of stijgt en lekker laten voortduwen. 's Nachts daarentegen... In de duisternis met instructeur Max en divemaster trainee Nicola de boot op, spullen in elkaar gedraaid en het water in. Ietwat gespannen aan de afdaling begonnen, toen mn tank niet goed voelde. Terug naar boven en hij was inderdaad losgeschoten (de slangetjes zaten er gewoon nog aan hoor :)). Weer naar beneden, maar we waren al dusdanig ver afgedreven dat we in het ondiepe waren gekomen. We besloten de duik af te blazen en de dag erop het weer te proberen. Na een middagduik gewacht op de boot. En gewacht... Die kwam dus niet. Besloten de duik om te zetten in een buoyancy control dive (drijfvermogen beheersing) en daarmee m'n certificaat gehaald.

De speedboat naar Bali genomen, wat in eerste instantie heel relaxed leek omdat het 8 uur korter zou duren dan met de ferry, maar door de harde wind en hoge golven pijnlijk, nat en eng. Ook weer overleefd :) De bus dropte me in Kuta, zuid Bali. Afschuwelijk! Het eerste wat ik zag bij het binnenrijden was de Macdonalds, KFC, Pizzahut en Starbucks. Alleen maar winkels, westers, drukte, bah! Erg blij dat ik Bali heb geskipt verder, al schijnt t noorden wat minder erg te zijn. Een heerlijk luxe kamer genomen voor m'n laatste nacht in Indonesie, de volgende ochtend ging het vliegtuig namelijk naar...

Kota Kinabalu. Das weer even wat anders. De hoofdstad van Sabah, een provincie van Maleisisch Borneo, en erg westers. Nette borders langs de weg, plantjes, alles heel gestileerd. M'n eerste nacht in een dormroom doorgebracht; voor het geld waar je in andere landen een eigen kamer krijgt heb je hier een stapelbed in een slaapzaal... Van Kota Kinabalu de bus naar Sepilok genomen; Borneo is niet helemaal zoals ik Borneo verwachtte. Het eerste uur van de rit was prachtig met uitzicht op Mount Kinabalu, maar daarna was het vier uur lang uitzicht op Oliepalm plantages. Btje jammer van het oerwoud, maar je kan het de mensen moeilijk kwalijk nemen; tis niet alsof wij alle agrarische grond gaan terugdraaien naar natuur... De drie dagen erop zat ik in een junglekamp aan de rivier Kinabatangan. De plek om wildlife te zien, en dit was dan ook weer een ontzettend gave ervaring.

's Ochtends met een paar mensen van de B&B naar het Sepilok Rehabilitation Centre voor orang oetans gegaan. Wilde eerst niet gaan vanwege het zoo-gehalte, maar toch blij dat ik er ben geweest; het is de mogelijkheid om de apen goed te kunnen zien en fotograferen omdat ze 's ochtends gevoerd worden. Tijdens de boottocht naar het kamp 's middags zagen we al wat probiscus apen (heel bizar met die neuzen), hornbills en andere vogels, en een krokodil. 's Avonds gingen we weer met de boot de rivier op, een mannetje met licht voorop, die bizar goed kon spotten. Een aantal kingfishers gezien en nog wat kleine vogels, waar je op een paar cm afstand foto's van kon maken zonder dat ze bewogen; alleen als de tak wordt aangeraakt vliegen ze weg. Verder nog wat uilen en andere vogels gezien. De volgende dagen zijn we een aantal keer rondgelopen en nog 1 keer uitgevaren en we hebben zo ontzettend veel gezien! Otters, tarantula's en andere enge spinnen,schorpioenen, krokodillen,freaky duizendpoten, heel veel soorten kikkers (waaronder de kleinste van Borneo a 12 mm max), monitor lizzards, bearded pigs, een tigerleech (die alleen op Borneo bestaat), verschillende soorten apen en als hoogtepunt een orang oetan met baby. Dat was zoooo vet! En t geluid dat ze maakten ook...geweldig! Het kamp zelf was wel ontzettend smerig; we sliepen met vijf mensen in een soort kooi (tegen de apen), met schimmelige stinkmatrassen, de wc's stonken ontzettend en het douchewater kwam recht uit de rivier. None of that mattered :) De foto's zijn voor jullie vast ook af en toe even goed spotten, maar hey, it's WILDlife, die poseren helaas niet...

Weer terug bij de B&B heerlijk gedouched. Wat heerlijk is het toch om een geur op te snuiven, te denken 'hey wat lekker, wat is dat?', om vervolgens te realiseren dat je dat zelf bent :) Vanochtend met een stel van het kamp de bus naar Semporna genomen en ingechecked in een wel heel relaxed hotel op palen in het water. Uitgenodigd door Uncle Chang, de eigenaar van het bedrijf waar mee we gaan duiken om in zijn restaurant te komen eten. Free dinner, free beer. Een nederlands stelletje dat net van het eiland Mabul afkwam, en een stelletje dat er morgen heen gaat zaten er ook. Het enige waar het eerste stel over leek te kunnen praten was dat ze zoveel gratis bier van de beste man hadden gekregen en dat ze nu gratis eten hadden gescoord. Ook hier werd weer een hoop bier genuttigd en met moeite hebben we ons uit de klauwen van Uncle Chang weten te redden. Wat ben ik blij dat ik maar twee nachten heb gereserveerd in zijn hostel. M'n laatste relaxdaagjes zit ik niet bepaald op bierfesten te wachten... Het zal ook allemaal wel meevallen, en waarschijnlijk valt het toch in het niet bij de duiken die ik ga doen; Sipadan staat in de top 10 van mooiste divesites ter wereld!

En dan...dan zit het er al weer bijna op. Het aftellen is wederom begonnen!