Goodbye Vietnam!

Na een heerlijk ochtendje zonnen in Nha Trang 's middags een gigantische witte buddha en de Cham Towers bezocht, weer een beetje a la Angkor stijl. Heerlijk achterop de scooter met de wind door de haren, langs de oude haven waar de zon langzaam onder ging. Nxt stop Dalat...de ultieme anticlimax van Vietnam. Wat een rustig stadje in de centrale hooglanden zou moeten zijn leek meer op een slechte imitatie van Disneyland Parijs. Hoogtepunt was toch wel de ontmaagding op het gebied van Doerian. Zoals de Lonely Planet al zegt; you either love or loath it. Wij vonden het gruwelijk smerig. Op de lokale markt nog wat rondgestruind en andere lokale lekkernijen geprobeerd (je moet toch een beetje culinaire diepgang proberen te bereiken) en 's avonds heerlijk gerelaxed.De volgende dag door naar Ho Chi Minh city; een drukke stad en eigenlijk niet veel meer dan dat. Maar eerlijk is eerlijk, heel veel kans om van die eerste indruk af te komen gaven we de stad niet; we konden de verleiding niet weerstaan en vlogen (!) de volgende dag naar het eiland Phu Quoc. Oorspronkelijk een Cambodiaans eiland, maar de welbekende koloniaalse verdelingen zorgden ervoor dat het Vietnamees grondgebied werd. In 1 woord verrukkulluk! Heerlijk twee nachten in een resort (gewoon in een normale kamer hoor ;)) aan het strand vertoefd; beetje rondlopen, beetje poolen en vooral liggen lezen, genieten van de prachtige zonsondergang...batteries charged! Hoe opvallend overigens dat ik de meeste foto's weet te maken van plekken waar ik niets doe. Of is dat juist logisch omdat ik er niets doe. We starten een polletje :)Met de boot naar Rach Gia en daarvandaan de bus naar Ha Tien. Een heerlijk bord rijst met cuttle fish besteld. Wat is cuttle fish eigenlijk? Mijn vraag werd beantwoord door een stel kleine nieuwe vriendjes; mini inktvisjes tussen m'n groente. Do I haaave to? Grmbl. Even doorbijten en t is te doen, maar niet netjes m'n bord leeggegeten ;)

De volgende ochtend vroeg eruit (jawel, naast al die zonsondergangen zien we ook regelmatig de zon opkomen hier) om de bus naar Chau Doc te nemen. Halverwege de rit naar het busstation werden we in een minibus gestopt. 7 dollar! No f-ing way! Voor 50.000 dan...oke. De rit ging echter weer richting Rach Gia, waar we de dag ervoor 4 uur voor in de bus hadden doorgebracht. Juist. In de eerste de beste wat grotere plaats uitgestapt en weer een bus terug naar Ha Tien genomen. Daar stond een busje op het punt om naar Chau Doc te vertrekken, met een directe route. Great! Laaaaangzaam kwamen we vooruit. Net als het het eerste busje werden de kilometers binnen de stadsgrenzen ubertraag afgelegd om potentiele medereizigers op te pikken. Of het nou ook echt nodig was om letterlijk stapvoets te rijden... Hoe dan ook, we waren onderweg, en op de goede weg. Alhoewel... De rit ging wederom richting Rach Gia. Gloeiende... Maar nee, we draaiden na een half uurtje van de weg af en gingen nu echt richting Chau Doc. I can't help but wonder.... dat eerste busje dat we hadden ging echt eerst naar Rach Gia toe, toch? Oh well...van achteren kijken we een koe in de kont, en das ook geen mooi aanzicht.

Vandaag onze laatste volle dag in Vietnam; morgen nemen we de boot over de Mekong (dat klinkt toch zo lekker he, Mekong) richting Phnom Penh. Na een paar dagen Angkor Wat gaat Maaike terug richting Phnom Penh en scheiden onze wegen zich weer.